Jon Reiss and I recently had the opportunity to meet artist Thordis Claessen, author of the Icelandic street art book, ICEPICK.

She’s up to some great things and her book beautifully captures the “vivid and freaky” street art from the land of the midnight sun.

Check out ICEPICK and learn more about Thordis here!

While in Iceland for the Reyjavik International Film Festival, Director Jon Reiss and I (Co Producer, Harrison Bohrman) were invited to be part of a city hall panel on graffiti and street art.

Artist Thordis Claessen, author of the Icelandic street art book, ICEPICK, was also there (far left) in addition to government official, Jakob Magnusson (second on the right).

Debates over art, personal expression and free space in Iceland seem to be heating up and it was an amazing event to be a part of.

We’ll make sure to keep you posted on what comes of the panel and the future of graffiti in Iceland.

Thanks to everyone who came out to the event!

Bomb It! takes the viewer on a journey to the origins of modern street art in New York where the first tags ushered in a new form of communication… It embraces life – true life, not the jaded, self-indulgent views that permeate the so-called clean parts of the world. The director Jon Reiss has been named one of the “10 Digital Directors to Watch” by Daily Variety and we have to say we agree, digital or not.

Click here for the entire September 29th GRAPEVINE article!

Some amazing Icelandic newspapers and magazines wrote about BOMB IT after our premiere in Reykjavík last week.

Click here for Jon Reiss’s October 10th Q&A with GRAPEVINE!

Click here for 24 STUNDIR’s article on BOMB IT!

After an amazing week in Iceland at the Reykjavík International Film Festival (riff.is) we are super excited to have gotten 4 stars from Fréttabladid!

Veggjakrot til bjargar heiminum

Sumir telja graffit, graff, mikla list og vissulega leynast listaverk inn á milli.
Valur Gunnarsson

Sumir telja graffit, graff, mikla list og vissulega leynast listaverk inn á milli. En vinsælasta form þess, “tag”, gengur fyrst og fremst út á að skrifa nafnið sitt og er þá útkoman oftast eins og málverk þar sem listamaðurinn skrifar nafn sitt í stað þess að mála myndina. Í New York-borg á valdatíð Guiliani var sú leið farin að banna það með öllu. Hugmyndin var sú að veggjakrot gerði það að verkum að fólk bæri minni virðingu fyrir lögunum og leiddist þar með út í aðra glæpi. Árangurinn lét ekki á sér standa, ofbeldisglæpir í borginni minnkuðu til muna. Þó verður að segjast eins og er að hugmyndin um að vopnaðir lögregluþjónar eltist við unglinga með spreybrúsa er á margan hátt óaðlaðandi. Í Hollandi var farin önnur leið. Þar eru unglingar hvattir til að graffa á ákveðnum stöðum, fá leiðsögn og jafnvel kennarar taka þátt. Besta graffið er síðan sýnt í sýningarsölum og graffararnir fá borgað fyrir vinnu sína. En engin hugmynd er svo góð að hún kalli ekki á einhverja gagnrýni. Margir graffarar telja einmitt að það sem er mest heillandi við graffið sé að það sé bannað …

See the entire 10/02/08 Fréttabladid paper here